1ος Διαγωνισμός Στίχου "Amilla.gr"

21 Μαρτίου 2010

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ποίησης ο πρώτος διαγωνισμός στίχου του δικτύου

http://amilla.gr/

Ξεκίνησε!

Ο πρώτος νικητής κερδίζει τριήμερη διαμονή στο ξενοδοχείο «Ξενείον» (http://www.xenion.gr/) του Γιώργου Μεράντζα όπως επίσης και την μελοποίηση, ενορχήστρωση και φωνητική επένδυση των στίχων του από επαγγελματίες μουσικούς του στούντιο "House of sound" (http://www.myspace.com/houseofsoundxanthi).

Την κριτική επιτροπή απαρτίζουν:
Γιάννης Zουγανέλης
Μίλτος Πασχαλίδης
Νίκος Κουρουπάκης (Τρίφωνο)
Η μουσική εκπομπή «Αrt uber alles» του http://tvxs.gr/)

Χορηγός επικοινωνίας η εκπομπή
Art uber alles - (http://www.myspace.com/artuberalles)

Λεπτομέρειες και καταθέσεις συμμετοχών στο
http://www.amilla.gr/


Καλή σας επιτυχία!

.....trip

...2010...μπήκε...καλή τύχη μας...

Έχει τύχει να ακους ένα τραγούδι...να σου αρέσει τρελά....να το ψάχνεις καιροοοό να το βρεις...να διαβάζεις τα λόγια του και να ξενερώνεις μ αυτά που λέει?....χαχαχα....αυτό μόλις έπαθα...ο τίτλος βέβαια είναι όλα τα λεφτά....είναι θε'ι'κό...είναι μοναδικό σαφώς....ταξιδεύεις...πας παντού.....

Είναι όπως όταν μετακινείσαι με το μετρό/ΗΣΑΠ...έχεις καθήσει δίπλα στο παράθυρο....γυρισμένος λίγο στο πλάι...και είσαι αλλού....μα τελείως αλλού...παρατηρείς τους ανθρώπους...βλέπεις όλων των ειδών μουτράκια....άτομα που απλά συνειπάρχετε στον ίδιο χώρο...κι εσύ δεν είσαι απλά εκεί...α ξέχασα να πω...η προυπόθεση είανι ν ακούς και μουσικούλα...ακουστικά στ αυτάκι...έλα είναι της μόδας πλέον...και γιαγιά έχω δει ν ακούει....εκτός αν είσαι τόσο λιώμα απ τη δουλειά κι απλά έχεις πάει βόλτα με τον Μορφέα...

Είναι περίεργη μέρα σήμερα...μάλλον ήθελα να ξεχαστώ απ τις σκέψεις μου-τα προβλήματα μου-τις ανησυχίες μου....κι ήρθα εδώ....μου χει λείψει...είναι οι ρυθμοί διαφορετικοί...είναι άλλες οι συνήθειες πλέον....άραγε θα το νιώθω και μετά από χρόνια?...

ΔΕΝ είμαι αφηρημένος πάντως....είμαι ερωτευμένος...και πότε δεν ήμουν?!....μάλλον θα είμαι ΠΑΝΤΑ για πάντα....μάλλον θα είμαι για πάντα (λίγο) παιδί....μα θέλω...δεν ξέρω αν θα μπορώ όμως....

...έχω ερωτευτεί το τραγούδι αυτό....ήταν ωραία μέρα για έρωτα σήμερα.....έκανε ψόφο/κάνει ψόφο....ήρθε ο χειμώνας απότομα....να χιονίσει περιμένω ν ολοκληρωθεί το καρνέ χειμώνα....είναι κι οι Απόκριες τώρα....χαχα αφού είμαστε για τα καρναβάλια όλοι μας, γτ να έχουμε μόνο μια φορά το χρόνο Απόκριες?!....

ΔΕΝ έχω να θίξω τπτ σήμερα....αυτό τον μηνα...απλά περιμένω να τελειώσει....να έρθει ο επόμενος...να έρθει το Πάσχα...όχι όχι να έρθει το καλοκαίρι...όχι να χτυπήσει το τηλέφωνό μου και ν ακούσω αυτόν που θέλω...δεν θα χτυπήσει όμως, το ξέρω....μόνο οι σκέψεις μας ενώνονται....σε θέλω/με θέλει....ξεφύγαμε....

Κόλλησα....τι να γράψω?....

L'amour ne meurt jamais. L'amour de votre vie

The Pains of Being Pure at Heart - Higher than the stars (Saint Etienne Visits Lord Spank Mix)

Αφηρημένος

Καλημέρα.....

Πάντα όταν σκεφτεσαι να γραψεις κατι, δεν ξερεις πως να ξεκινησεις...ή να τελειωσεις. Ξέρεις όμως ότι θες να γραψεις κατι, καποιες σκεψεις, καποια συναισθηματα, ίσως και αισθηματα, ίσως και μπουρδες ομως.

Ειμαι λιγο αρρωστουλης σημερα...ειναι που ελεγα κι αψηφουσα οτι η ΓΡΙΠΗ θα με πιάσει, θα την περασω. Παρολο που απολυθηκα προσφατα απο Ε.Σ. , και ξεροντας οτι με τοσα εμβολια, δεν θα καταλαβω Χριστό! Απλά μερικα πραγματα ειναι αναποφεκτα. Βλεπω μολις οτι δεν βαζω τόνους,χαχαχα....Νταξ όλοι ξερουμε να διαβαζουμε Ελληνικά πιστευω....κουτσα στραβα.

Και τι λεγαμε?....αυτες οι τελευταιες ημερες, και πιο συγκεκριμενα απο την Τεταρτη μεχρι και σημερα...είναι, πως να το πω....σαν να χουν περασει 15 μερες...δεν περνανε με τπτ. Αλλά επιτελους αυριο, μια καινουργια εβδομαδα ξεπροβάλει. It was about fucking time.

..χμμμ....χρονος μπαινει, χρονος βγαινει...δεν θα κανω απολογισμο τωρα, αν κι απ αυτον τον χρονο, τον αποτυχημενο λογω στρατού...πέρα απ τον αθλιο Ε.Σ....μπορω να πω οτι εχω γνωρισει τα ΠΙΟ απίστευτα άτομα της ζωης μου....κι έναν ανεπανάληπτο έρωτα.

Έρωτας ε....ναι, έρωτας. Είναι έρωτας για τη ζωη? απ την ζωή? της ζωής? της φιλιας? της οικογένειας? της δουλειας? των αναγνωστών? της ομαδας μου? της πραγματικοτητας? του Νικόλα αποκλειστικά? της Αθηνας? των εκλογων? των πραγμάτων που μας λειπουνε? του στρατού? του κάφρου? του RICH? των πάρτυ? της νυχτερινής ζωης? της μιας πόλης που δεν κοιμάται ποτέ? των απολαύσεων? του καθημερινού καφέ? της κοπέλας μου? της μελλοντικής κοπέλας μου? των κολλητών μου/σου? του κόμματος σου? του πτυχίου σου? του Best 92.6, που παίζει και γαμώ αυτην την δεδομενη στιγμη? του δωματιου μου, που ειναι τοσο ζεστό? του μουτροβιβλίου που εχει γινει μόδα πλέον?του κινητού σου? των αγνωστων? του μυαλού σου? των χειλιών σου? του σώματός σου? των XMAS? του Αλέξη? του ονείρου μας? το κόκκινο τριαντάφυλλο που χάρισες σε κάποιον ή αυτό που σου έδωσαν? των δώρων, μερες που ειναι? της μιας επίσκεπψης που έκανες? της γιορτής? του ξύλου που τρεμοκαίει στο τζάκι? του χιονιά? του ποτού? της ηλικίας σου?.......μπλα μπλα.......

Ενιωθα οτι καπου εχασα την μπάλα...και κυλησα σ ενα μοτιβο μη συνηθισμενο απ τα καθιερωμενα....αλλά τι ειναι καθιερωμενο και τι όχι? Ίσως ειναι και καλυτερα καμια φορά να χάνεσαι...να κανεις ο,τι να ναι...παροτι ξερεις οτι μαλακιζεσαι στην ουσια, ότι δεν σε γεμιζει, ότι ειναι λαθος βρε παιδι μου.....ίσως ειναι καλυτερα, έτσι ωστε οταν το συνηδητοποιησεις, να θες σαν τρελος να επιστρεψεις...κοινώς να σου εχει λειψει, αυτο που λατρευεις....ΔΛΔ, εσύ!

Μου λειψες....πολύ

Εσύ είμαι εγώ....κι εγώ είμαι εσύ

Καρδιά μου πονάς...

Στίχοι: Κυβερνητάκη Μαρία
Μουσική: Θεόδωρος Σαββίδης

06 - 12 - 2008

Κάποτε έχτιζα ένα όνειρο τη μέρα,
τώρα η στράτα μου δεν πάει παραπέρα,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Κάποτε κοίταζα τον ήλιο μες στα μάτια
κι αυτό τον ήλιο μου τον κάνανε κομμάτια,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Τώρα ο ουρανός δε με φοβίζει όσο κι αν βρέχει,
τώρα η ελπίδα μου ταυτότητα δεν έχει,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Φεύγω, φεύγω και παίρνω την καρδιά μου,
κι ένα τραγούδι συντροφιά μου, φεύγω, φεύγω.

Φεύγω, κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια,
αρρωστημένους και αγρίμια, φεύγω, φεύγω,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Δεν το αντέχω να βουλιάζω μες στο ψέμα,
τώρα κατάλαβα πως ήμουν ένα δέμα,
φεύγω, τώρα φεύγω.

θέλω να ζήσω τη ζωή μου έξω απ' τα μέτρα,
τώρα που σκλήρυνε η καρδιά μου σαν την πέτρα,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Τώρα ο κόσμος και οι φωνές δε με τρομάζουν,
τώρα τα χέρια μου ένα σύνθημα χαράζουν,
φεύγω, τώρα φεύγω, φεύγω, τώρα φεύγω.

Παγκόσμια ημέρα ενάντια στην παιδική κακοποίηση - "...Για ένα σου χαμόγελο"

Με αφορμή τη σημερινή μέρα σκέφτηκα να σας ενημερώσω για μια προσπάθεια άξια συγχαρητηρίων...

22 ποιητές του kithara.gr με 46 ποιήματα, 4 μουσικοσυνθέτες με 6 μουσικά θέματα και 4 εικονογράφοι του Μικρού Πολυτεχνείου, δημιούργησαν μια νέα μορφή κοινωφελούς συλλογικής προσφοράς. Δημιούργησαν το πρώτο ψηφιακό βιβλίο, που προσδίδει στο διαδίκτυο μια διαφορετική χροιά. Το σύνολο των εσόδων από τις πωλήσεις του ‘’…για ένα σου ΧΑΜΟΓΕΛΟ!’’ ενισχύει οικονομικά τον Οργανισμό ‘’Το ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ’’ Το βιβλίο προλογίζει ο ποιητής και συγγραφέας Νικόλας Κολοκοτρώνης. Οι ποιητές, ειναι μέλη του διαδικτυακού χώρου kithara.gr. Η εικονογράφηση του, έγινε από τον κο. Νίκο Ρεπούλιο και το ‘’Μικρό Πολυτεχνείο’’ Η μουσική του επένδυση, ανήκει τους: Βάγια Παπαποστόλου, Σπύρο Λαμπρινόπουλο, Παναγιώτη Βούλγαρη και Κώστα Λαμπρίδη. Η ηλεκτρονική επεξεργασία έγινε μέσω της εφαρμογής e-na. Αποκτήστε το, υιοθετώντας την προσπάθεια. Τα έσοδα απο τις πωλήσεις του βιβλίου παραχωρούνται στο "Χαμόγελο του παιδιού".

Το βιβλίο διατείθεται στην τιμή των 10€ και μπορεί να γίνει δικό σας μέσω του παρακάτω συνδέσμου:

"...Για ένα σου χαμόγελο!"

Τα ονόματα των ποιητών που συμμετείχαν στην προσπάθεια είναι (με αλφαβητική σειρά):

Αργέντη Κατερίνα

Γράμψας Παναγιώτης

Θωμάς Μιχαήλ

Κανλής Γιώργος

Καραγιάννης Ανδρέας

Coletti Θεοχάρης - Αλέξανδρος

Κολοκοτρώνης Νικόλας

Κουρού Στέργιος

Κυβερνητάκη Μαρία

Λαγός Λάμπρος

Λαζανάς Μιχάλης

Λαφαζανίδης Αθανάσιος

Μακρή Α. Φωτεινή

Μαρούλης Αυγουστής

Μήσιας Σεραφείμ

Ντεβεντζή Μαργαρίτα

Νώτη Γεωργία

Ξαναλάτου Κατερίνα

Παπαποστόλου Βάγια

Πουλημενάκος Βασίλης

Τουσισόγλου - Αρετάκης Γεώργιος

Χαρκιολάκης Γιάννης

N²

Νυστάζω, πονάω, κλαίω, αγαπάω, είμαι ερωτευμένος, πονάει, ειναι ερωτευμενη, τα χουμε βρει δύσκολα, δεν υπάρχει αρχή και τέλος, αγαπάει, κλαίει, βρίσκεται σε αδιέξοδο, έχει να παραδώσει εργασία, μιλάει Γαλλικά, μιλάμε Γαλλικά, μιλάω Αγγλικά, την κοιτάω και γίνομαι χώμα, θέλουμε να πάμε σινεμά, η ταινία βγαίνει αύριο, θέλουμε να πιούμε ένα ποτο στο Taf, με χρειάζεται, την χρειάζομαι, θέλω να την δω, θέλει να με δει, μου λείπει, της λείπω, θέλουμε να κάνουμε έρωτα, θέλει να την κρατάω αγκαλιά, θέλει να την πάρω αγκαλιά, θέλει να ξέρει ότι όλα θα ειναι ήρεμα, θέλει να νιώθει ασφάλεια,θέλουμε να χαμογελάει, είμαι το χαμογελάκι της, είναι η ομορφιά μου, είναι ο έρωτας μου,είμαι ο παπακις της, είμαι ο Κύριος Γκαρσόνις, θέλω να κοιμηθούμε ΜΙΑ βραδιά, θέλω να την έχω πλάι μου, θέλω να της λείπω,θέλω να της αφιερώσω, δεν θέλω να την αφήσω, θέλει να με αφήσει, παίζει-παίζω- με όλα και τίποτα,είναι κάποιος στη μέση, είναι όλα στη ανάμεσά μας, είναι η ζωή παντού, είναι η γιορτή μου, είναι η δουλειά της, είναι ο κόσμος τριγύρω,έρχεται ο χειμώνας, είναι το 2ήμερο κάπου, είναι ο Ποιητής και μας ακούει, μας κρατάει συντροφιά, κλαίει μαζί μας, αναρωτιέται, αναρωτιέμαι, της στέλνω Καλημέρα, της στέλνω Καληνύχτα, θέλει να ηρεμήσει, θέλω να την αφήσω να ηρεμήσει, δεν ηρεμεί, αγχώνεται, αγχώνομαι, κρυβόμαστε, λέμε ψέματα,είμαστε μπερδεμένη, θεωρεί ότι με κρατάει αιχμάλωτο, δεν θέλει να μου ζητησει τίποτα, θέλω τον κόσμο όλο να της δώσω, τα αστέρια να κατεβάσω, τον γα'ι'δουράκο να φιλήσει, στο μουτροβιβλίο να μπει, εκεί να δωσω τραγουδι, να έχει χάδια, να την χα'ι'δεύω, να καθόμαστε γυμνοί στον καναπέ, να παρανοήσει και να φύγει, να τρέξω να την προλάβω, να γονατίσω, να την πάρω απ το χέρι,να μου πει: φοβάμαι ότι θα σ αγαπήσω πριν σ ερωτευτώ, να κάνω κάτι, να πάω να την πάρω απ τη δουλειά, να την περιμένω να σχολάσει, να κάνουμε ενα παφ-πουφ μαζί, να τραγουδήσω στη βροχή,να στείλω σμς,να με σκεφτεί, να μου ψησει το ψαρι στα χείλη,να την ξυπνησω στις 7+30 το πρωί,να ονειρευτουμε,να με δει στον ύπνο της,να είμαστε ΠΑ.ΣΟ.Κ.,να την περιμένω στο μετρό,να βγουμε για φαγητό,να μην υπάρχει γυρισμός,να ξεφύγουμε,να μην υπάρχει κανείς παρά μόνο εμείς,να διαβάσω τα σχόλια της Σοφίας,να το φωνάξει,να της μαγειρέψω, να με προσέχει, να με ρωτησει για τα ματάκια μου,να την μυρίσω,μυρίζει υπέροχα,να πάμε Πειραιά,να πάμε Σύνταγμα, να πάμε στο καφέ της Μελίνας,να φυγουμε,να λαχανιάσουμε,και να την ξεχάσω πάλι θα μ αγαπάει.........να μην την ξεχάσω, μαααα....

....Ούτε Μέση, Ούτε Άκρη....