Αυγούστου 26, 2010

Άλλο...



((+))
╘╗_۩_╔╛
╘T█▓T╛
Nα θυμάσαι ότι κάθε άνθρωπος που συναντάς κάτι φοβάται, κάτι αγπάει και κάτι έχει χάσει.
Μπορείς να καταλάβεις την ποιότητα ενός ανθρώπου αν παρατηρησεις πως συμπεριφέρεται σε αυτούς που δεν έχουν τίποτα να του προσφέρουν.
Τραγωδία στη ζωή του ανθρώπου είναι ό,τι πεθαίνει μέσα του ενώ εκείνος ακόμη ζει.
Αν κάποτε σου χαρίσουν τσουκνίδα, χάρισε τους τριαντάφυλλο και θα δεις ότι αυτοί θα πονέσουν πιο πολύ!

Μαΐου 29, 2010

ΔυΝαΤά


Άκουσα καμια 20αριά τραγουδια, και σκεφτομουν...αντε ρε γαμωτο ακομα? ειχα αρχισει να βαριέμαι...ε αν δεν αρχισει η βαθμολογία, έτσι για το χαβαλέ δλδ, να τσακίσεις και το υπόλοιπο ποπ-κορν (οχι οτι ειχα πριν, αλλα οι υπόλοιποι, στάνταρ είχατε,το ξέρω,μη κάνετε τις πάπιες....!!), καμια πίτσα, κοκα κόλα ίσως?....

Κι είχε ενδιαφέρον τραγούδια ομολογώ να πω...δλδ για Σάββατο βραδυ που έμεινα μεσα, οχι απαραίτητα για την Ευροβίζιον, το διασκέδα λίγο....αααα κι είχα μείνει στο 20ό τραγούδι...ε πόσα εμειναν? άλλα 5 ηταν νομίζω...

Έκανα κι ενα τσιγαρο εκει στο διάλειμμα, ναι μωρε εκει που σπάνε και καλα ''τα τηλέφωνα απ το χωριό'' - ΒΑΒΥΛΩΝΑ, όλοι τρεχουν ακομα και να βαλουν μονάδες για να ψηφίσουν!!! Κι εγω τωρα π.χ., έπρεπε να στειλω σμς? και που να εστελνα? για ποια χωρα? αφου ξερω οτι το 12άρι, πάλι η Κύπρος θα το πάρει. Και εννοειται οτι θέλω ΜΟΝΟ η Κύπρος να το πάρει.-

Η αμερόληπτη ψήφος έχει χαθεί...βγηκε ενα τραγούδι του κώλου 1ο...ετσι τραγουδάω κι εγώ...χαχαχα έλεος....όλοι την γλύφουν αυτη τη χωρα φετος?

Μετα το 20ό τραγούδι ηταν και της Γερμανίας που δεν το άκουσα. Το άκουσα στο τέλος κι ευτυχώς που δεν τ άκουσα και νωρίτερα. Δεν γράφω για να κλαφτώ. ΔΕΝ γράφω γτ δεν πιάσαμε κορυφή, γιατί είμαι η κορυφή. Απλά αποδεικνύω ότι γραφω στ αρχίδια μου την Γερμανία. Γιατί πολυ απλα Δ.Ν.Τ.

Μαρτίου 22, 2010

1ος Διαγωνισμός Στίχου "Amilla.gr"


21 Μαρτίου 2010

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ποίησης ο πρώτος διαγωνισμός στίχου του δικτύου

http://amilla.gr/

Ξεκίνησε!

Ο πρώτος νικητής κερδίζει τριήμερη διαμονή στο ξενοδοχείο «Ξενείον» (
http://www.xenion.gr/) του Γιώργου Μεράντζα όπως επίσης και την μελοποίηση, ενορχήστρωση και φωνητική επένδυση των στίχων του από επαγγελματίες μουσικούς του στούντιο "House of sound" (http://www.myspace.com/houseofsoundxanthi).

Την κριτική επιτροπή απαρτίζουν:
Γιάννης Zουγανέλης
Μίλτος Πασχαλίδης
Νίκος Κουρουπάκης (Τρίφωνο)
Η μουσική εκπομπή «Αrt uber alles» του
http://tvxs.gr/)

Χορηγός επικοινωνίας η εκπομπή
Art uber alles - (
http://www.myspace.com/artuberalles)

Λεπτομέρειες και καταθέσεις συμμετοχών στο
http://www.amilla.gr/


Καλή σας επιτυχία!

Ιανουαρίου 26, 2010

.....trip


...2010...μπήκε...καλή τύχη μας...

Έχει τύχει να ακους ένα τραγούδι...να σου αρέσει τρελά....να το ψάχνεις καιροοοό να το βρεις...να διαβάζεις τα λόγια του και να ξενερώνεις μ αυτά που λέει?....χαχαχα....αυτό μόλις έπαθα...ο τίτλος βέβαια είναι όλα τα λεφτά....είναι θε'ι'κό...είναι μοναδικό σαφώς....ταξιδεύεις...πας παντού.....

Είναι όπως όταν μετακινείσαι με το μετρό/ΗΣΑΠ...έχεις καθήσει δίπλα στο παράθυρο....γυρισμένος λίγο στο πλάι...και είσαι αλλού....μα τελείως αλλού...παρατηρείς τους ανθρώπους...βλέπεις όλων των ειδών μουτράκια....άτομα που απλά συνειπάρχετε στον ίδιο χώρο...κι εσύ δεν είσαι απλά εκεί...α ξέχασα να πω...η προυπόθεση είανι ν ακούς και μουσικούλα...ακουστικά στ αυτάκι...έλα είναι της μόδας πλέον...και γιαγιά έχω δει ν ακούει....εκτός αν είσαι τόσο λιώμα απ τη δουλειά κι απλά έχεις πάει βόλτα με τον Μορφέα...

Είναι περίεργη μέρα σήμερα...μάλλον ήθελα να ξεχαστώ απ τις σκέψεις μου-τα προβλήματα μου-τις ανησυχίες μου....κι ήρθα εδώ....μου χει λείψει...είναι οι ρυθμοί διαφορετικοί...είναι άλλες οι συνήθειες πλέον....άραγε θα το νιώθω και μετά από χρόνια?...

ΔΕΝ είμαι αφηρημένος πάντως....είμαι ερωτευμένος...και πότε δεν ήμουν?!....μάλλον θα είμαι ΠΑΝΤΑ για πάντα....μάλλον θα είμαι για πάντα (λίγο) παιδί....μα θέλω...δεν ξέρω αν θα μπορώ όμως....

...έχω ερωτευτεί το τραγούδι αυτό....ήταν ωραία μέρα για έρωτα σήμερα.....έκανε ψόφο/κάνει ψόφο....ήρθε ο χειμώνας απότομα....να χιονίσει περιμένω ν ολοκληρωθεί το καρνέ χειμώνα....είναι κι οι Απόκριες τώρα....χαχα αφού είμαστε για τα καρναβάλια όλοι μας, γτ να έχουμε μόνο μια φορά το χρόνο Απόκριες?!....

ΔΕΝ έχω να θίξω τπτ σήμερα....αυτό τον μηνα...απλά περιμένω να τελειώσει....να έρθει ο επόμενος...να έρθει το Πάσχα...όχι όχι να έρθει το καλοκαίρι...όχι να χτυπήσει το τηλέφωνό μου και ν ακούσω αυτόν που θέλω...δεν θα χτυπήσει όμως, το ξέρω....μόνο οι σκέψεις μας ενώνονται....σε θέλω/με θέλει....ξεφύγαμε....

Κόλλησα....τι να γράψω?....

L'amour ne meurt jamais. L'amour de votre vie

The Pains of Being Pure at Heart - Higher than the stars (Saint Etienne Visits Lord Spank Mix)

Δεκεμβρίου 20, 2009

Αφηρημένος


Καλημέρα.....

Πάντα όταν σκεφτεσαι να γραψεις κατι, δεν ξερεις πως να ξεκινησεις...ή να τελειωσεις. Ξέρεις όμως ότι θες να γραψεις κατι, καποιες σκεψεις, καποια συναισθηματα, ίσως και αισθηματα, ίσως και μπουρδες ομως.

Ειμαι λιγο αρρωστουλης σημερα...ειναι που ελεγα κι αψηφουσα οτι η ΓΡΙΠΗ θα με πιάσει, θα την περασω. Παρολο που απολυθηκα προσφατα απο Ε.Σ. , και ξεροντας οτι με τοσα εμβολια, δεν θα καταλαβω Χριστό! Απλά μερικα πραγματα ειναι αναποφεκτα. Βλεπω μολις οτι δεν βαζω τόνους,χαχαχα....Νταξ όλοι ξερουμε να διαβαζουμε Ελληνικά πιστευω....κουτσα στραβα.

Και τι λεγαμε?....αυτες οι τελευταιες ημερες, και πιο συγκεκριμενα απο την Τεταρτη μεχρι και σημερα...είναι, πως να το πω....σαν να χουν περασει 15 μερες...δεν περνανε με τπτ. Αλλά επιτελους αυριο, μια καινουργια εβδομαδα ξεπροβάλει. It was about fucking time.

..χμμμ....χρονος μπαινει, χρονος βγαινει...δεν θα κανω απολογισμο τωρα, αν κι απ αυτον τον χρονο, τον αποτυχημενο λογω στρατού...πέρα απ τον αθλιο Ε.Σ....μπορω να πω οτι εχω γνωρισει τα ΠΙΟ απίστευτα άτομα της ζωης μου....κι έναν ανεπανάληπτο έρωτα.

Έρωτας ε....ναι, έρωτας. Είναι έρωτας για τη ζωη? απ την ζωή? της ζωής? της φιλιας? της οικογένειας? της δουλειας? των αναγνωστών? της ομαδας μου? της πραγματικοτητας? του Νικόλα αποκλειστικά? της Αθηνας? των εκλογων? των πραγμάτων που μας λειπουνε? του στρατού? του κάφρου? του RICH? των πάρτυ? της νυχτερινής ζωης? της μιας πόλης που δεν κοιμάται ποτέ? των απολαύσεων? του καθημερινού καφέ? της κοπέλας μου? της μελλοντικής κοπέλας μου? των κολλητών μου/σου? του κόμματος σου? του πτυχίου σου? του Best 92.6, που παίζει και γαμώ αυτην την δεδομενη στιγμη? του δωματιου μου, που ειναι τοσο ζεστό? του μουτροβιβλίου που εχει γινει μόδα πλέον?του κινητού σου? των αγνωστων? του μυαλού σου? των χειλιών σου? του σώματός σου? των XMAS? του Αλέξη? του ονείρου μας? το κόκκινο τριαντάφυλλο που χάρισες σε κάποιον ή αυτό που σου έδωσαν? των δώρων, μερες που ειναι? της μιας επίσκεπψης που έκανες? της γιορτής? του ξύλου που τρεμοκαίει στο τζάκι? του χιονιά? του ποτού? της ηλικίας σου?.......μπλα μπλα.......

Ενιωθα οτι καπου εχασα την μπάλα...και κυλησα σ ενα μοτιβο μη συνηθισμενο απ τα καθιερωμενα....αλλά τι ειναι καθιερωμενο και τι όχι? Ίσως ειναι και καλυτερα καμια φορά να χάνεσαι...να κανεις ο,τι να ναι...παροτι ξερεις οτι μαλακιζεσαι στην ουσια, ότι δεν σε γεμιζει, ότι ειναι λαθος βρε παιδι μου.....ίσως ειναι καλυτερα, έτσι ωστε οταν το συνηδητοποιησεις, να θες σαν τρελος να επιστρεψεις...κοινώς να σου εχει λειψει, αυτο που λατρευεις....ΔΛΔ, εσύ!

Μου λειψες....πολύ

Εσύ είμαι εγώ....κι εγώ είμαι εσύ

Δεκεμβρίου 08, 2009

Καρδιά μου πονάς...



Στίχοι: Κυβερνητάκη Μαρία
Μουσική: Θεόδωρος Σαββίδης

Δεκεμβρίου 06, 2009

06 - 12 - 2008


Κάποτε έχτιζα ένα όνειρο τη μέρα,
τώρα η στράτα μου δεν πάει παραπέρα,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Κάποτε κοίταζα τον ήλιο μες στα μάτια
κι αυτό τον ήλιο μου τον κάνανε κομμάτια,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Τώρα ο ουρανός δε με φοβίζει όσο κι αν βρέχει,
τώρα η ελπίδα μου ταυτότητα δεν έχει,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Φεύγω, φεύγω και παίρνω την καρδιά μου,
κι ένα τραγούδι συντροφιά μου, φεύγω, φεύγω.

Φεύγω, κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια,
αρρωστημένους και αγρίμια, φεύγω, φεύγω,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Δεν το αντέχω να βουλιάζω μες στο ψέμα,
τώρα κατάλαβα πως ήμουν ένα δέμα,
φεύγω, τώρα φεύγω.

θέλω να ζήσω τη ζωή μου έξω απ' τα μέτρα,
τώρα που σκλήρυνε η καρδιά μου σαν την πέτρα,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Τώρα ο κόσμος και οι φωνές δε με τρομάζουν,
τώρα τα χέρια μου ένα σύνθημα χαράζουν,
φεύγω, τώρα φεύγω, φεύγω, τώρα φεύγω.